[Verse 1]
What you said stays in my mind,
(สิ่งที่คุณพูดยังอยู่ในใจฉัน)
I know what you said yesterday.
(ฉันรู้ สิ่งที่คุณพูด เมื่อวานนี้)
Where she goes is a mystery,
(ที่ๆ เธอไปเป็นความลึกลับ)
Tell me where she goes every night.
(บอกฉันหน่อย ที่ๆ เธอไป ทุกคืน)
[Chorus]
Oh, why you cry, I’ll never understand,
(โอ้ ทำไมคุณร้องไห้ ฉันไม่เคยเข้าใจ)
I wonder why you cry so much.
(ฉันสงสัย ทำไมคุณร้องไห้ มากนัก)
How she feels, it’s hard to see,
(ว่าเธอรู้สึกอย่างไร มันยากที่จะเข้าใจ)
Can you guess how she feels inside?
(คุณลองเดา ว่าเธอรู้สึกอย่างไร ข้างในไหม?)
[Verse 2]
When he leaves, the sky turns grey,
(เมื่อเขาเดินทางไป ท้องฟ้าก็หมองหม่น)
Do you know when he leaves for work?
(คุณรู้ไหม ว่าเขาไปทำงาน เมื่อไร?)
Who they love is their own choice,
(ใครที่พวกเขารัก เป็นทางเลือกของเขา)
It doesn’t matter who they love.
(มันไม่สำคัญ ว่าพวกเขารักใคร)
[Bridge]
These little words—what, where, why, how, when, who—
(คำเล็กๆ พวกนี้—อะไร ที่ไหน ทำไม อย่างไร เมื่อไร ใคร)
Start a clause that acts just like a noun!
(เริ่มประโยคย่อยที่ทำหน้าที่เหมือน คำนาม!)
[Final Chorus]
Oh, what you dream, I wanna know,
(โอ้ สิ่งที่คุณฝัน ฉันอยากรู้จัง)
Tell me what you dream at night.
(บอกฉัน สิ่งที่คุณฝัน ตอนกลางคืน)
Whose this is, just let it show,
(ว่านี่เป็นของใคร ให้มันแสดงออกมา)
Ask whose this is on the table.
(ถาม ว่านี่เป็นของใคร บนโต๊ะ)
[Outro]
Now you see, now you sing along,
Noun clauses make our language strong!
